Bedankt Kris !!! (24/04/10)
Vanmiddag stond Kris Van Vlasselaer voor de laatste keer als trainer van de Nationale Reserven langs de lijn. Zo komt er een einde aan een heel lange sportieve carrière bij onze club. Toch zullen we Kris nog steeds aan het werk kunnen zien op het Sportcentrum@Duffel en dit als trouwe terreinverzorger.
  

Kris Van Vlasselaer sloot zich in september 1973 aan bij onze club. Hij was toen negen jaar oud (° 01/06/64). Amper zestien jaar oud was hij toen hij debuteerde in het eerste elftal van onze club. Hij zou jarenlang de eerste doelman van onze club blijven, hoewel hij steeds met het nummer zestien speelde (zie onder). In totaal speelde Kris 291 competitiewedstrijden in de Duffelse kleuren.
Na zijn actieve carrière als keeper werd hij onmiddellijk trainer bij onze vereniging. Dit zou hij in totaal veertien seizoenen doen! Hij was zowel trainer van diverse elftallen als keeperstrainer.
In het seizoen 2003-2004 kende hij het hoogtepunt van zijn trainersloopbaan bij onze club toen hij als trainer van de Provinciale Juniors de finale bereikte van de interprovinciale eindronde. Die finale werd weliswaar verloren in en tegen Hoei, maar het blijft een unieke prestatie. De laatste vier seizoenen was Kris trainer van onze B-kern, tot eenieders tevredenheid.

Kris Van Vlasselaer
  

Enkele weken geleden besloot Kris zelf om een punt te zetten achter zijn loopbaan als trainer bij onze club. Toch zullen we hem nog dagelijks tegen het lijf kunnen lopen op het Sportcentrum@Duffel als terreinverzorger, sinds enkele jaren zijn vaste job bij de gemeente Duffel. Sinds enkele weken wordt Kris trouwens geassisteerd door zijn zoon Tim die in vaders voetsporen is getreden.
Kris, uit naam van heel KFC Duffel een welgemeende dankuwel en proficiat !!!

Annex
Hoe nummer 16 nummer 1 werd
"Het was in mei 1981 dat ik als 16-jarige op de slotdag van de competitie Eddy Verlinden moest vervangen. Ik droeg een trui met het nummer 16 en we wonnen met 1-3. Toen mijn zoon Tim ook nog geboren werd op 16 mei, was dat nummer heilig voor mij en wilde ik geen ander meer. Eenmaal heb ik met het cijfer 1 gespeeld, toen ik van de voorzitter een nieuwe trui als geschenk had gekregen. Om mijn dankbaarheid te tonen, droeg ik de trui in de eerstvolgende wedstrijd. Eerst had ik nog overwogen om er een 6 te laten bijborduren. Ik had het moeten doen, want we verloren. Toen besliste ik: Dit is de eerste en de laatste keer geweest."
Jarenlang dachten de tegenstrevers dat Kris Van Vlasselaer met zijn 16 onze reservendoelman was, maar met de jaren werden ze wijzer. Het verhaal van de nummer 16 kennen ze niet, maar dat doet er weinig toe. Kris was jarenlang een van de betere keepers van bevordering en groeide bij ons uit tot 'numero uno'. Ondanks die 16 op zijn rug ...
Bron: 'Over Leven en Overleven' (Frans Schroyens)